Natalia Osica

dyrektor zarządzająca

Z naukowcami i na rzecz instytucji nauki działa od 12 lat. Doświadczenie z zakresu PR zdobywała w biznesie. Z zawodu mediator.  Według Gallupa zadaniowiec, mentor i entuzjasta idei. Lubi widzieć duży obrazek.

Kilka słów o mnie

Jestem socjolożką wyspecjalizowaną w zakresie komunikacji społecznej, rozwiązywania konfliktów, mediacji i negocjacji. Trzyletnią specjalizację ukończyłam w ramach studiów magisterskich w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW. Po studiach przez kilka lat działałam, jako mediator sądowy, m.in. z ramienia Centrum Rozwiązywania Sporów i Konfliktów Wydziału Prawa i Administracji UW oraz Stowarzyszenia Interwencji Prawnej.

Od ponad dekady działam na rzecz transferu wiedzy ze świata akademickiego do otoczenia społeczno-gospodarczego oraz społecznej odpowiedzialności nauki. Przygodę z pracą dla sektora akademickiego rozpoczęłam jeszcze na studiach, jako stażystka w Fundacji Rektorów Polskich. W latach 2009-2012 jako rzecznik prasowy i PR menadżer zbudowałam Centrum Prasowe SWPS, za które dla tej uczelni zdobyłam dwie nagrody – od branży public relations za najlepszy projekt z zakresu PR korporacyjnego (Złoty Spinacz) oraz od środowiska akademickiego za najlepszy projekt promujący naukę (nagroda Stowarzyszenia PR i Promocji Uczelni Polskich „PRom”).

W 2011 roku jako pierwszy rzecznik polskiej instytucji naukowej otrzymałam tytuł Popularyzatora Nauki od redakcji Nauka w Polsce PAP. W latach 2012-2014 pełniłam funkcję sekretarza, a potem prezesa Polskiego Stowarzyszenia Dziennikarzy Naukowych „Naukowi.pl”.

Jestem jurorką w konkursie dla doktorantów Three Minutes Thesis organizowanym przez Centrum Popularyzacji Nauki Politechniki Śląskiej oraz członkiem komitetu programowego konferencji poświęconej komunikacji naukowej pt. „Interakcja-Integracja” (Stowarzyszenie „Społeczeństwo i Nauka”, SPIN).

Działam również jako dydaktyk i szkoleniowiec. Prowadzę zajęcia dla studentów dziennikarstwa Uniwersytetu SWPS oraz studentów Szkoły Doktorskiej UW. Dla naukowców i jednostek naukowych prowadzę różnorodne szkolenia czy spotkania, których celem jest zachęcenie ich pracowników do współpracy z otoczeniem.

W 2013 roku ukazała się bezpłatna książka, którą napisałam wspólnie z Wiktorem Niedzickim pt. „Sztuka promocji nauki” (wyd. OPI-PIB).

Prywatnie jestem fanką języka niemieckiego i przestrzeni miejskiej – najlepiej odpoczywam w Berlinie i Wrocławiu. Bardzo lubię moją pracę i ludzi, z którymi pracuję. Firmę założyłam z pasji i wiary w to, że mogę zmienić to, co wielu wydaje się niemożliwe, czyli wpłynąć na postawy świata nauki wobec współpracy i komunikacji z biznesem i społeczeństwem. Na świat patrzę wciąż z niepoprawnym optymizmem i w zgodzie z tym, czego nauczyłam się w praktyce mediacyjnej – z każdej sytuacji, która budzi napięcie międzyludzkie można wyjść wzmocnionym. Trzeba tylko rozmawiać o potrzebach wszystkich stron.

Obróć stronę aby odblokowować.